Vanochtend hebben we eerst nog wat meer rondgekeken in Tromsø waar we ook een hertenhotdog hebben gegeten, smaakte eigenlijk gewoon als een normale hotdog, iets roder van kleur, en ook wat souvenirtjes gescoord.
Daarna zijn we met de auto doorgereden naar de hut genaamd DNT Senjabu. DNT is Den Norske Turistforeningen, als je daar lid van word kan je voor €10-20 per nacht de hut in. Het was best een lange rit nog en mijn offline kaart van half Noorwegen en 48uur aan mp3’tjes kwamen goed van pas met slecht bereik. Ergens halverwege moest de auto aan de laadpaal, maar om de laadpaal te activeren had je de app nodig, dus moest iemand de hotspot aanzetten omdat niet alle telefoons bereik hadden. Toen dat eenmaal gelukt was, deed de laadpaal het niet en begon het lampje bij de lader rood te branden en zat de lader vast. Dus toen maar hulp erbij geroepen, die had ook geen idee hoe je dat moest fixen, dus uiteindelijk heeft de tankmedewerker hem er met bruut geweld uitgetrokken. We kwamen aan in het donker aan bij de hut. We moesten alleen nog het paadje naar de hut vinden dat over de rivier door de weide ging, gelukkig was het maar 300m van de weg af. De hut was lekker warm met keukentje met gasfornuis, overal kaarsen en een houtkachel. Verder was er geen stroom of water, alleen stroom voor de lamp. ’s Avonds hadden we noodles en hebben we gekaart met een andere Nederlander die al 5 maand van hut naar hut aan het reizen is in Noorwegen.
