Vanochtend zijn we op tijd opgestaan en vertrokken want de volgende hut waar we heen gingen was minder toegankelijk, je moet namelijk eerst 5km wandelen en 300m omhoog.
Bij een flinke brug hebben we de auto opgeladen en een snackie gehaald.
In Svolvær konden we de sleutel voor de hut ophalen en onze namen registreren. De mevrouw achter de balie zei dat het een makkelijke hike van 1,5 uur is. Dus wij gingen met dikke rugzak en wat extra spullen van Helena die geen rugzak had op pad.
Het eerste deel was inderdaad makkelijk, gewoon een lang stuk over planken lopen.
Maar daarna hielden de planken op en was het diepe modder (waar je niet even met je bergschoenen in kan stappen). Vervolgens was er niet echt een pad en moesten we de berg op over rotsen. Dus ik ging navigeren met mijn offline kaart (want niemand anders had een kaart gedownload) om enigszins rechtdoor over de rotsen te lopen. Inmiddels was het 18:15 en om 18:00 was zonsondergang volgens de weersvoorspelling. Maar de hut kwam maar niet in zicht, dus de anderen begonnen te twijfelen aan mijn navigatiekunsten.
Dus ging ik wat verder voorop lopen en om 18:40 zag ik de hut en vijf minuten later was het donker. Ben wel blij dat we niet in het donker hebben hoeven lopen.
De hut was super, een zolder met extra matrassen, twee slaapkamers, keuken met gasfornuis en houtkachel. Het hout moest wel eerst nog wat kleiner gehakt worden met een bijl wat niet zo makkelijk was. Om het gezellig te maken hadden we overal kaarsen neergezet, alleen één waxinelichtje stond bovenop de houtkachel, dus ipv alleen het lont stond de hele kaars in de fik. Dus wilde ik de kaars uitmaken met een pannendeksel, toen was het inderdaad uit, maar omdat de kachel nog heet was ging het uit zichzelf weer aan en begon het flink te roken dus deksel er maar weer op gedaan. Uiteindelijk was er zoveel rook dat het brandalarm in de keuken, gang en zolder afgingen. We konden ook niemand bellen, want er was geen bereik. Dus toen hebben we onder het afdakje in de regen gezeten een uurtje of twee. Toen de rook minder was heb ik de kaars met een asschep naar buiten gebracht, helaas wel wat geknoeid op de kachel dus ging het brandalarm weer af, want het kaarsvet was nog vloeibaar. En omdat het deksel heet was had ik die even gepakt met een handdoek. Die had ik alleen wel op de kachel laten liggen dus daar zat een gat in. Daarna hebben we het vuur uitgemaakt en geen vuurtje gestookt meer daarna. Dus het is allemaal ongeveer goed gegaan. Al zit er nu wel een inkeping ter grootte van het waxinelichtje in de kachel, blijkbaar hebben we het metaal weggebrand/gesmolten.
